|
Nacimientu: 10-II-1840 - Bárzana (Quirós)
Defunción: 15-IV-1900 - Madrid
Dominicu nacíu en Bárcena, Conceyu de Quirós, el 10 de febreru de 1840. Los sos estudios, comenzaos col “dómine” del so llugar natal, continuólos nel Seminariu diocesianu d’Uviéu. En 1855 ingresó nel Conventu de los Padres dominicos d’Ocaña, Toledo. Fai’l noviciáu y profesa nel añu siguiente. Cursa Filosofía y Teoloxía hasta 1860, añu nel que marcha pa Manila, onde s’ordena sacerdote en 1863. En Filipines foi párrocu de Biñang y Samal, y d’Orán, na provincia de Bataán, de la que ye más tarde Procurador Xeneral y dempués Vicariu hasta 1891, añu nel que foi ellexíu Prior del Conventu de Santu Domingu d’Ocaña. Enantes de terminar el so prioralgu torna a Manila p’asumir el gobiernu de la provincia dominicana de Filipinas de la que fore nombráu Provincial, nunos tiempos difíciles pa les órdenes relixoses naquelles tierres. Reformó l’“Estatuto”de los Lectores de Teoloxía y erixó un conventu de segunda enseñanza nel antiguu conventu d’Ocaña. Resentida la salú, torna a España en 1898 y muerre dos años dempués en Madrid, el 15 d’abril de 1900.
|
LA CITA:
"La envidia ye una declaración d'inferioridá." Napoleón Bonaparte
